Hayat, bir kış günü başladı şahsım için. “Yazın tozu, kışın buzu, evde kalmış kızı” meşhur olan memleketim Erzurum’un merkeze bağlı bir mahallesinde. Soğuğuyla meşhur toprağımdan dertli insanlar çıkar. Derdi olan, yaşamayı dert edinen insanlar...

Öyle bir üretim ürünü şahsım, ilköğrenime başlamak için gittiği Bursa’da büyüdü. İlk aşkı olan Bursa’da eğitimini sürdürdü.

Anadolu’nun iki önemli şehri arasındaki o yatay hatta yazılı olan kaderi icabı, üniversite eğitimi için yeniden Erzurum’a döndü mevzubahis şahıs. Atatürk Üniversitesi’nin önce Meslek Yüksek Okulu Radyo-TV Yayıncılığı bölümünü bitiren şahsım, 2001 yılında aynı tahsil kurumunun İletişim Fakültesi Radyo-TV Sinema bölümüne başladı. Miladi takvim 2003 yılını gösterirken tahsil hayatını tamamlayan şahsım, bu yılın temmuz ayında İstanbul’da ikamet edip çalışmaya başladı. Hala aynı şehrin karmaşasına, “dert edindiği” şeyler sebebiyle katlanıyor.

Liseyi bitirdiği 1997 senesinde karar verdiği gibi habercilik için kendini geliştirmeye çalışan konu kişi, 10 yıldır yerel ve ulusal birçok medya kuruluşunda bu doğrultuda çalıştı.

Televizyon, gazete, internet ve radyo haberciliğinin yanı sıra, senaryo, metin yazarlığı, sinema yazarlığı gibi uğraşları da beraberinde sürdürdü.

Bütün bunların yanında fotoğrafa de merakı olan mevzubahis şahıs, hayatı boyunca vazgeçemeyeceği bir uğraş olarak görmektedir fotoğrafı (diğeri de yazmak).

Bir dönem tiyatro ile de uğraşmış olduğu kayıtlara geçen şahsım, hayatın üretimle anlam kazandığını düşünüyor. Ürettikçe var olacak insan, ürettikçe kendini tanıyacaktır. Hayat zaten kendini tanımak ve insanlığa katkıda bulunmak demektir.

Yaşamaya bu minvalde yaklaşan şahsım, soluk aldıkça üretmeyi, son nefeste gönül rahatlığı ile tebessüm edebilmeyi ve huzura o şekilde çıkabilmeyi arzu etmektedir.

 

Hayat bir bahar günü bitsin isterim. Kulaklarıma usul usul en sevdiğim şiirimi okuyan rüzgarın tenime huzuru oturtmasıyla o cümleyi dilimden alıp, sahibine ulaştırmasını dilerim.
Huzurda yanağımı ıslatan yaşların toprak rengi olmasını, toprağa hakkını verebilmeyi, derdimi, dermanıma teslim edebilmeyi ümit ederim...