İçinden O’na kadar say
Dilinde tekerrür halinde;
Hayy...
Daraldın mı yine varlıktan?
Sakin ol
Nasılsa avuç içinde rengi mahkum, halinin
Mihengi alın yazın, ahvalinin
Söz oyununa gelme
Direnişte saklı hayatın anlamı
Önce kendine diren
Nihâyet mühimdir de
Niyet muğlâktır nadiren
Güven;
Kendine, mücadelene
Fıtratına özen
Gerilme, yerinme.
Üzül...
Büzülmelisin sızısını andıkça
yetim gözlerdeki umudun
Kahrolmak yetin olsun
Yetiş, kahır içinde bocalayan melodilere
İnsanlık nasıl bir buhranda seziyor musun?
Tiz çığlıklar dram etkisi yapıyor sadece
Hayat bir oyun sahnesi
ve rol sanıyoruz mazlumun âhını
Replik belliyoruz zalimin günahını
Gözbebekleri çift çubuklu harfle parlayan yaratık;
Rezaletin nefesimi daraltıyor
Nasıl aratıyorsun hayvan doğallığını
Eşrefi mahlûk karalanıyor artık
Bir yastıkta değil şimdi kocamalar;
bir banknotta...
Gözünü kan bürüyenlere küfrederken
Bakışlarındaki değil mi,
paranın gölgesi...
Özeleştiri bekliyor hilâfetin
İnsanoğlu; O değil mi varlık sebebin?
Muhabbetin koyulaştıkça kendinle,
Irak kalmıyor musun benliğine?
Ve uzamıyor mu yollar,
gölgeler kısaldıkça?
Kursağına düğümlenen fikri hangi elekten geçirmiştin?
Heybene giren zehirli elmaların rengi dikkatini çekmedi mi?
Buğzetmiyor mu zalime,
gözü yaşlı kardeşin?
Fark etmiyor musun kanadığını,
kırık kanadı umudunun?
İçinden O’na kadar say
Dilinde tekerrür halinde;
Hayy...
Liyâkatin “Gâlü Belâ”dandı,
Hatırlıyor musun ahdini?
Ruhuna danış, cevabı zerrende hissedeceksin
Ruhuna alış, ki böyle sevaba hükmedeceksin
İçinden O’na kadar say
Hatırlat umuduna kalabalık günahı
Umûrundaki noksanı ara
Silkelen, ete-kemiğe bürünmemiş bilginden
Zuhûrundaki cehaleti an,
Hakikatin rengine boyan...